Park Narodowy Unteres Odertal

Jedyny park narodowy w Niemczechpołożony na terenach łęgowych
Park Narodowy Unteres Odertal charakteryzuje się dużą różnorodnością gatunkową. Sercem parku narodowego jest krajobraz łęgowy Unteres Odertal. Znajdują się tu rozległe poldery, które są regularnie zalewane. Dzięki temu udało się zachować typowe siedliska i gatunki terenów zalewowych. Oprócz krajobrazu terenów zalewowych w przylegających obszarach zboczowych występują tu zbliżone do naturalnego stanu mieszane lasy liściaste oraz bogate w kwiaty suche łąki. Park Narodowy Unteres Odertal ma długość 50 kilometrów, maksymalną szerokość pięciu kilometrów i rozciąga się na powierzchni ponad 10 000 hektarów. Leży na zachodnim brzegu Odry i rozciąga się od Hohensaaten na południu do Staffelde na północy.

Park o bogatej różnorodności gatunkowej
Dzięki rozgałęzieniom rzeki i regularnie zalewanym terenom zalewowym dolina dolnego Odry stanowi raj dla ptaków wodnych, będąc miejscem lęgowym, postojowym i zimowiskiem. W Parku Narodowym gniazduje ponad 145 gatunków ptaków, a wiosną i jesienią można obserwować przelot tysięcy gęsi, kaczek, łabędzi śpiewających i żurawi. Odra słynie z bogatej fauny rybnej – w tej rzece, która w wielu miejscach zachowała jeszcze dość naturalny charakter, żyje ponad 45 gatunków ryb. Bogactwo gatunkowe wynika z urozmaiconego ukształtowania krajobrazu, którego korzenie sięgają epoki lodowcowej i rzeki Odry, a także ze strefy przejściowej między klimatem atlantyckim a kontynentalnym. Gatunki roślin, takie jak na przykład adonis lub trawa piórkowa, mają tu swoje najbardziej wysunięte na zachód stanowiska.

Centrum dla zwiedzających w Criewen
Osoby pragnące bliżej poznać park narodowy znajdą w centrum dla zwiedzających w Criewen informacje na temat krajobrazu, świata zwierząt i roślin, a także możliwości wycieczek w dolinie Dolnej Odry. Stąd można dobrze zwiedzać park narodowy pieszo lub na rowerze.

Czysta dzicz
Wyznaczenie tego obszaru jako parku narodowego ma jeden zasadniczy cel: pozwolić naturze być naturą. Krajobraz kulturowy znika na rozległych obszarach, a do dolnej części doliny Odry powraca „powiew dziczy”. Celem jest przywrócenie krajobrazu łęgowego do jego naturalnego stanu oraz zapewnienie bezpiecznego trybu wylewów, odpowiadającego naturalnemu łęgowi rzecznym. Obszar chroniony stanowi część europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000.

Niemiecko-polski obszar parku narodowego„
” Park Narodowy Doliny Dolnej Odry jest jednocześnie pierwszym dużym obszarem chronionym o charakterze transgranicznym z Polską. Obszar przyrodniczy dolnej doliny Odry, ze swoją wyjątkową fauną i florą, łączy Niemcy i Polskę. Park Narodowy Doliny Dolnej Odry, obszar chronionego krajobrazu regionu Parku Narodowego Doliny Dolnej Odry oraz polskie parki krajobrazowe („Park Krajobrazowy”) Dolina Dolnej Odry i Cedynia tworzą razem sieć obszarów chronionych Doliny Dolnej Odry. Zarząd Parku Narodowego oraz zarządy zachodniopomorskich parków krajobrazowych ściśle współpracują w zakresie ochrony i dalszego rozwoju tego obszaru.